2026 Japonya Seçimleri ve Takaichi Sanae'nin Ezici Zaferi

Liberal Demokrat Parti ve Japonya

Giriş

8 Şubat Pazar günü Japonya’nın genel seçimleri sonuçlandı, açıkçası bu seçim 2008 sonrası en heyecan verici ve sarsıcı seçimdi. Bu heyecanlı seçimlere giden yol tabii ki son birkaç hafta içinde başlamadı, Takaichi Sanae (高市 早苗) 18 Eylül 2025’te LDP’nin başkanlığına seçilmişti¹ ve hemen arkasından Japonya’nın ilk kadın başbakanı oldu. Bu yükselişini de Liberal Demokrat Parti’nin neredeyse 25 yıldır koalisyon ortağı olan Komeito² koalisyondan ayrıldığını açıkladıktan sonra Ishin no Kai/Japonya Yenilik Partisi ile koalisyon kurarak gerçekleştirdi.

Ve 8 Şubat pazar günü, Takaichi Sanae kumar oynadı ve kazandı. Ezici bir biçimde kazandı. İngilizce tabiriyle landslide victory. Bunu tanımlayacak başka bir kelime var mı? Bu, LDP için ŞİMDİYE KADARKİ en büyük zaferdi. Kumar karşılığını verdi ve seçmenler, LDP'ye Diyet'in³ Temsilciler Meclisi'nde devasa bir çoğunluk vererek Takaichi’yi kitlesel olarak ödüllendirdi.

Neden kumar olarak nitelendiriyoruz? Hatırlayalım. Liberal Demokrat Parti (LDP), 1955 yılından beri -1993 ve 2009'daki kısa kesintiler hariç- devleti Komeito partisiyle birlikte yönetti.

Şimdi hikayeyi biraz geri saralım. Süreci anlamak için 2022 yılına, Shinzo Abe’nin suikastına geri dönelim. Shinzo Abe’ye suikast düzenleyen katilin, Abe'yi Unification Church (Moon Tarikatı) ile bağlantılı olduğu gerekçesiyle hedef alması, LDP içinde büyük bir çatlak yarattı. Birçok parti üyesinin bu kilise ile sıkı fıkı olduğu ortaya çıkınca, halk nezdinde güven sarsıldı.⁴

İleri saralım. LDP, Abe sonrası bu dalgalanmayı yönetmeye çalışırken, geçtiğimiz aylarda Takaichi Sanae yönetimi devraldı ve Shigeru Ishiba’dan koltuğu devraldı. Takaichi’nin ilk hamlesi, Abe’nin çizgisinden gitmek ve kilise bağlantısı nedeniyle tartışılan yolsuzlukların üzerine gitmedi. Yolsuzlukların üzerine gitmemesi aslında Komeito’nun koalisyonu terk etme nedenlerinden biridir. Burada Nakakita (2020)’nın kitabında vurguladığı "1955 Sistemi" ve LDP'nin hizipleri devreye giriyor: LDP, aslında Sol’a karşı Liberal ve Demokrat partilerin birleşmiş, bunu takiben içinde disiplini zayıf, birbirine rakip hiziplerin bulunduğu bir parti.

Takaichi’nin "Abe çizgisi" ve tarikatla bağlantılı isimleri partiye geri sokması, koalisyon ortağı Komeito için bardağı taşıran son damla oldu.⁵ "Açık yönetişim" prensibini savunan ve arkasında devasa bir Budist organizasyon olan Soka Gakkai'yi bulunduran Komeito, LDP’nin yolsuzluk sarmalına geri döneceğini öngörerek koalisyonu bozdu. Koalisyonun bozulmasına rağmen LDP ve Japonya Yenilik Partisi koalisyon kurarak Takaichi’nin başbakan olmasını sağladı ama bir sorun vardı: LDP her sene oy kaybediyordu.
Muhalefete geçen Komeito, Japonya Anayasal Demokrat Partisi (立憲民主党) ile birleşerek Merkezci Reform İttifakı/Centrist Reform Alliance’ı (道改革連合) kurdu. Bu, Japon siyaseti için bir "tektonik kayma" demekti; çünkü LDP yıllardır şehirdeki orta alt sınıf muhafazakar seçmen tabanına sahip Komeito sayesinde iktidarını koruyordu.
Şimdi seçimlere gelelim. Takaichi, LDP’nin genel olarak oy kaybettiğinin⁶ farkındaydı; lâkin kendi kişisel popülaritesinin zirvesinde⁷ olduğunu biliyordu. Takaichi’nin erken seçime gitmesine gerek yoktu; hatta hükûmeti dağıtmasına da gerek yoktu. Zaten LDP’nin Başkanı geçilmişti ve Japonya Yenilik Partisi ile koalisyon kurarak Japon Ulusal Diyet’inde Başbakan seçilmişti. Ama ortada büyük bir sorun vardı: LDP ancak Japonya Yenilik Partisi ile koalisyon ortaklığı yaparak hükûmet kurabildi. LDP her sene popüleritesini kaybediyordu ve muhalefet güçlenmişti. Takaichi kısa bir süre içinde Japon halkı arasında popüler olduğunu fark etti ve kendi popülaritesini kullanarak Meclis'te LDP'nin çoğunluğu tekrar almasını hedefledi. Takaichi, 23 Ocak cuma günü hükûmeti dağıttı ve 8 Şubat’ta erken seçimlerin olacağını açıkladı. Kumar başladı.

Japonya'da birkaç kişinin ölümüne neden olan ve özellikle kuzeydeki Tohoku bölgesinde devasa kar yağışları getiren, hatta seçim günü Tokyo'yu bile etkileyen bir kar fırtınasının ortasında seçmenler, %58'e yakın bir katılım oranıyla sandığa gitti. LDP için sadece "şimdiye kadarki en büyük zafer" olarak tanımlayabileceğimiz bir sonuç ortaya çıktı. Bu o kadar devasa bir zafer ki Japon siyaseti şu anda tam anlamıyla bir şok durumunda.

Takaichi’nin popüler olduğunu biliyorduk, anketler bunu gösteriyordu. Ancak LDP, ilk kadın Başbakanı ileriye taşıyan popüler hareketin her zaman gerisinde kalmıştı. Yolsuzluk, adam kayırmacılık, LDP'nin eski alışkanlıkları.. Bunların hiçbiri artık önemli değil. Ama bunun ne kadar süreceğini göreceğiz.

Sandığa giden Japon seçmenler onu sadece yaptıkları için değil, hâlâ başarabilecekleri için ödüllendirdi. O, yeni bir Japonya'nın yüzü. Net bir Japon muhafazakârı olmasına ve sosyal konularda ülkenin büyük bir kısmıyla uyumsuz olmasına rağmen, ilk kadın Başbakan olarak son yıllarda görülmemiş bir popülerlik seviyesine sahip. Adeta bir idol haline geldi. Titizlikle koreografisi yapılmış bu imaj, LDP'nin ve muhalefetin eski yöntemlerini geride bırakıyor.

Muhalefetin Çöküşü ve “Merkezci Reform İttifakı” (CRA)

Sadece iki yıl önce LDP, tarihinin en kötü ikinci sonucunu almış, 200 sandalyenin altına düşerek çoğunluğunu kaybetmişti. Şimdi ise her zamankinden daha güçlüler. Bu kadar büyük zafer kazanmak için sadece kendi seçmeninizden oy almak yetmez, biraz da muhalefetten yardım almak gerekir.

Muhalefet, Komeito’nun LDP ile koalisyonu bozmasını bir fırsat olarak değerlendirdi. Hızlı bir biçimde Japonya Anayasal Demokrat Partisi ve Komeito (公明党) arasında yeni bir parti, sözde Merkezci Reform İttifakı kuruldu. Fakat sorunlar aynı kaldı: aynı yüzler, aynı yöntemler ve endişeli bir toplumu teskin edecek yeni fikirlerin eksikliği. Kağıt üzerinde seçmenler oradaydı ama seçmen davranışı sabit bir denklem değildir. Japonya Anayasal Demokrat Partisinin seçmenleri, Komeito’nun (Soka Gakkai dini organizasyonu) ittifakın bel kemiğini oluşturmasından rahatsız oldu ve yeni partiye oy vermedi.

Tek Sandalyeli Seçim Bölgeleri - 289 Sandalye

NHK’den alınmıştır.

Sol tarafta 2026 haritası, sağ tarafta ise 2024 haritası yer alıyor; aradaki farklar hemen göze çarpıyor. Yakından bakıldığında görülebileceği üzere, ana değişimler Japonya'nın doğu ve kuzey kesimlerinde gerçekleşti. Osaka'dan (ortadaki o büyük sarı blok: Ishin no Kai/Japonya Yenilik Partisi kontrolünde) doğuya doğru olan bölge, Japon muhalefetinin geleneksel olarak daha güçlü olduğu yerdir; ancak bu seçimde varlık gösteremediler.

Bazı Veriler:

• LDP, Tokyo'daki 30 koltuğun tamamını, Kanagawa'daki 20 koltuğun tamamını ve Saitama'daki 16 koltuğun tamamını kazandı.

• Tokyo, Kanagawa, Chiba ve Saitama'yı kapsayan 80 seçim bölgesinde, Liberal Demokrat Parti 79 bölgeyi kazandı ve sadece 1 tanesini kaybetti.

• LDP, geleneksel olarak sol görüşlü bir eyalet olan Nagano'da 5 koltuğun 5'ini de aldı.

• Hem CDPJ hem de Komeito'nun bireysel olarak güçlü olduğu Hokkaido'da, LDP temsilini tek bir bölge hariç (ki onu da CRA kıl payı kazandı) tüm bölgelere yaydı

• Osaka'da LDP bir koltuk kapmayı başararak Ishin no Kai'nin tam kontrolünü engelledi.

• 1996'dan bu yana ilk kez, solcu partilerden oluşan Tüm Okinawa İttifakı⁸, Okinawa'nın dört bölgesinin tamamından dışlandı.

Yenilgi o kadar kapsamlıydı ki, Japon siyasetinin birçok önemli muhalefet partisi üyesi Tek Sandalyeli Seçim Bölgeleri’ndeki koltuklarını kaybetti:

Miyagi 4. bölgede Azumi Juni, Mie 3. bölgede Okada Katsuya, Tokyo 1. bölgede Kaieda Banri, Tokyo 8. bölgede Yoshida Harumi ve Nara 1. bölgede Mabuchi Sumio.

Ayrıca özel bir isim: Gölge Şogun Ozawa Ichiro, Iwate Bölge 3'teki koltuğunu kaybetti. 1969'dan bu yana Temsilciler Meclisi’nde 20 dönem görev yaptıktan sonra Ozawa, yeni bir dönem için Ulusal Diyet'e geri dönmeyecek.

Sonuç olarak, Başbakan Takaichi’nin LDP’si tek başına üçte iki çoğunluğu elde ederek hem kendi parti tarihinin hem de savaş sonrası Japon siyasetinin en iyi sonucuna ulaştı.

• Toplam Sandalye: 465 sandalyenin 316’sı (%68).

• İş Birliği: Ortakları Ishin no Kai ile birlikte 352 sandalyeye (%76) ulaştılar.

• Bölgesel Hakimiyet: 47 prefektörlüğün - yani Tek Sandalyeli Seçim Bölgelerinin - 31’inde tüm koltukları aldı.

  

  Seçim Sonuçları

Tarihi Sıralama (Kazanılan Sandalye Sayısı):

1. 2026 - LDP (Takaichi): 316 sandalye

2. 2009 - DPJ (Hatoyama): 308 sandalye

3. 1986 - LDP (Nakasone): 300 sandalye

Bu yazıyı yazarken, Japonya Demokratik Partisi’nin (DPJ) 2009 zaferinin ne kadar devasa olduğunu fark ettim. Tıpkı bu seçimde LDP’nin muhalefete yaptığı gibi, onlar da o zamanlar LDP’yi haritadan silmişlerdi. Takaichi ve LDP tarafından kazanılan 316 koltuk, partinin 1986’daki Başbakan Nakasone yönetimindeki çifte seçimlerde elde ettiği 300 koltuktan ve 2005’teki posta servisilerini özelleştirme hamlesini takip eden “Koizumi dalgası” heyelanından daha iyi bir sonucu temsil ediyor.

CRA (Merkezci Reform İttifakı) açıkça seçimin ana kaybedeniydi; fakat bunun dışında Japon solu da ciddi kayıplar yaşadı. Japon Komünist Partisi (JCP) sadece 4 sandalyeye geriledi ve Reiwa Shinsengumi, Temsilciler Meclisi’nde tek bir sandalyeye düşerek neredeyse yok oldu.

Bölgeler bazında bakıldığında CRA beklentilerin altında kaldı. Analizler, Yeni partiyi desteklemek için sandığa gitmeyenlerin Japonya Anayasal Demokrat Partisi seçmenleri olduğunu gösteriyor. Komeito’nun arkasındaki Soka Gakkai’nin (dini organizasyonu) varlığı, geleneksel CDPJ destekçilerinin bir kısmını uzaklaştıran asıl etkendi. Bu seçmenlerin çoğu, dini bir grubun yeni siyasi ittifaklarının bel kemiğini oluşturmasından rahatsızlık duyuyordu.

Komeito'nun derin köklere sahip olduğu ve Japonya Anayasal Demokrat Partisi'nin tarihsel olarak en zayıf olduğu batı Japonya'da, CRA bir avuç bölge temsilcisini elinde tutmayı başardı.

Nispi Temsil Seçim Bölgeleri - 167 Sandalye

Beklendiği gibi, tek sandalyeli seçim bölgelerinde yaşanan şoktan sonra, ülke genelinde düzenlenen ancak bölgesel bloklara dağıtılan nispi oylar farklı bir tablo çiziyor. LDP'nin seçimi kazandığı doğrudur; fakat bunu Başbakan Kishida'nın 2021'de kazandığı önceki seçimlere benzer destek seviyeleriyle başardı.

Oyların dağılımı da böyle:

• LDP 21,026,139 (36.7%)
  CDP 10,438,801 (18.2%)
  DPP 5,572,951 (9.7%)
  Ishin 4,943,331 (8.6%)
  Sanseito 4,260,620 (7.4%)
  Team Mirai 3,813,749 (6.7%)
  JCP 2,519,807 (4.4%)
  Reiwa 1,672,499 (2.9%)

Kazanılan koltuk sayıları: LDP 67, Ishin 16, CRA 42, DPFP 20, JCP 4, Reiwa 1, Sansei 15, Mirai 11.

• LDP (自民党): Başbakan Ishiba'nın %26,7'lik oranından 10 puan artış gösterdi (%36,7). Önemli bir artış.

• Merkezci Reform İttifakı (CRA/中道改革連合): Oyların %18’ini kazandı fakat 2024'te sadece CDPJ %21 ve Komeito %11 almıştı. Ne büyük bir düşüş: %32'den %18'e.

• Japonya Yenilik Partisi (Ishin no Kai/日本維新の会): 2024'te oyların %9,36’sını almışlardı, bu seçimde %9,37’sini aldılar.

• DPFP (Halk için Demokrat Parti/国民民主党): Sadece 1 koltuk artırmasına rağmen 2024'teki %6,8'den %9,7'ye yükseldi.

• Sanseito(参政党): %3,4'ten %7'ye çıkarak 2 olan sandalye sayısını 15'e yükseltti. Takaichi Dalgası'ndan sağ çıkmayı başaran Sanseito için bu iyi bir sonuçtu.

• JCP(日本共産党): Komünistler %6'dan %4'e geriledi ve Temsilciler Meclisi’ndeki temsil güçlerini yarı yarıya (8'den 4'e) kaybetti.

• Team Mirai(チームみらい): 2025 Üst Meclis seçimlerinde sükse yapan "Gelecek Takımı", nispi temsil yoluyla 11 koltuk kazanarak harika bir sonuç elde etti.

• Reiwa Shinsengumi(れいわ新選組): Reiwa için felaket bir seçim; %7'den %3'e düşerek neredeyse tüm temsil güçlerini kaybettiler. Temsiciler Meclisi’nde sadece tek bir üyeleri olacak

• CPJ (日本保守党): Muhafazakârlar %2,5 aldı, 2024'e göre hafif bir artış ancak tek koltuklarını kaybettiler.

• SDPJ(公明党): Sosyal Demokratlar (hâlâ varlar mı?) oylarını 700 binin üzerinde tutarak bir koltuk korudular.

Takaichi'nin galibiyetini küçümsemek gerek ama Japonya'nın seçim sistemi, yıllardır olduğu gibi bir kez daha LDP'yi kayırdı. Zaferlerini katlayarak büyütüyor (çünkü evet, gerçekten kazanıyorlar).

LDP'nin tek sandalyeli bölgelerdeki oy oranı %49,2 idi. Bu, 2021'deki %48,4'ün üzerinde ve 2024'teki %38,5'in çok üstündeydi. Ancak önemli olan şey, tek sandalyeli seçim bölgerindeki koltukların %86,2'sini kazanmış olmalarıdır.⁹

Seçim sonuçları için: https://news.web.nhk/senkyo/database/shugiin/

Seçim sonuçları haritası: https://news.web.nhk/senkyo/database/shugiin/2026/kaihyomap/?detail=senk#4.83/38.2/138.95

1. Eski Başbakan Shigeru Ishiba’nın istifasından sonra Liberal Demokrat Parti kendi içinde başkan değişikliğine gitti. LDP de hükûmette olduğu için Takaichi LDP’nin başkanlığını alınca otomatik olarak Japonya’nın başbakanı oldu. Aslında otomatik demem doğru değil çünkü hükûmet dağıldı ama seçim olmadan LDP, Ishin no Kai ile koalisyon ortağı olarak Takaichi’yi Başbakan seçti.

2. LDP ve Komeito ilk koalisyon hükûmetini 1999 yılında kurmuştur; 1999-2009 arası ve 2012-2025 yılları arasında Japonya’yı birlikte yönetmişlerdir.

3. Japonya Ulusal Diyet’i nedir? https://tr.wikipedia.org/wiki/Ulusal_Diyet

4. Bkz: https://thediplomat.com/2026/01/the-trial-of-abes-assassin-is-a-test-of-takaichis-appetite-for-political-reform/ https://www.asahi.com/ajw/articles/16173379

5. Bkz: https://eastasiaforum.org/2025/12/30/japans-komeito-exposes-the-logic-of-coalition-survival/

6. 2017 seçimlerinde LDP’nin Temsilciler Meclisi’ndeki koltuk sayısı 284, 2021 Seçimlerinde 259 di, 2024 seçimlerinde 191 idi.

7. İnsanlar, seçimlerden önce Takaichi hükûmetini %70 oranında onaylıyordu/olumlu bakıyordu. 18-29 yaşarası gençlerin %90’ı hükûmetini destekliyordu. Bkz: https://www.nikkei.com/article/DGXZQOUA100TA0Q6A110C2000000/

8. Bkz: https://www.asahi.com/articles/ASV284FQ5V28TPOB002M.html?ref=tw_asahi

9. Bkz: https://www.japantimes.co.jp/news/2026/02/09/japan/politics/japan-2026-lower-house-election/?utm_source=chatgpt.com